Leendert & Nelleke Wolters

...verandering in de Tsjechische maatschappij!

Een abonnement op God?

ill860

     “Jij ben hier namens God in Tsjechië, toch? Kan ik je om een gunst vragen?”
     “Natuurlijk kan dat!” antwoord ik een beetje verbouwereerd. Het is vrijdagmiddag en ik wacht op mijn consult bij de dokter. Daar ontmoet ik een oudere man die ik ruim een jaar geleden ook tegenkwam, en die mij nu aanspreekt.
 
     “Mijn vriend Dán liet me zojuist weten dat zijn tumor weer is teruggekeerd en dat de prognose erg slecht is. Kun je voor hem bidden? Vroeger, als ik operaties moest ondergaan, dan bad mijn zakenpartner Dennis altijd voor mij. Toen Dennis 50 werd, ging ik naar zijn feest, en toen kwamen er mensen op me af en zeiden:  
     “Hallo meneer Čapek. wat leuk om u te ontmoeten!”
     Ik zei: “maar hoe kennen jullie mij dan? “
     “O we zijn van Dennis’ kerk en we hebben altijd voor u gebeden als u een operatie had.”
     “O nou, bedankt voor het bidden”, zei ik, “Alle operaties waren potentieel levensbedreigend, maar ik ben er nog!”
     Dus nu wil je vragen om voor mijn vriend Dán te bidden. Hij kan alle steun gebruiken die hij krijgen kan.
     Ik neem zelf nog even geen abonnement op jouw God. Ik heb nog wel een aantal jaar en dan bekeer ik me wel in het laatste half uur van mijn leven. Dan vraag ik God om vergeving en is alles goed.”
 
     “Nou, meneer Čapek, dat lijkt me wel een grote gok. Bent u bereid die te wagen? U weet niet of u de laatste dertig minuten van uw bestaan bij bewustzijn doorbrengt en of u nog de kans hebt om om vergeving te vragen, toch? Maar natuurlijk zal ik voor uw vriend bidden. ” En voor meneer Čapek. Natuurlijk.
     Helaas was ik toen aan de beurt en kon ik het gesprek niet meer vervolgen.
 
 
Ik heb nog lang over dat gesprek nagedacht. Nog nooit had ik iemand zo glashard horen zeggen dat hij wel tot zijn laatste half uurtje zou wachten met God in zijn leven. Maar ondanks dat hij zelf nog geen zin in “een abonnement” had, wilde hij toch graag dat ik voor zijn vriend zou bidden. Blijkbaar ziet hij de waarde van gebed. Beter dan sommige christenen zelfs misschien. Waar komt dat vandaan?
 
Het antwoord moet liggen in het leven van Dennis denk ik.  Goede en ge trouwe Dennis. Al die jaren dat ze zakenpartners waren moet hij van zijn geloof hebben getuigd, tegen meneer Čapek. Dennis woont sinds een paar jaar niet meer in Tsjechië, maar zijn bescheiden, volhardende houding en gebed hebben een blijvende indruk achtergelaten op meneer Čapek.  Zoveel zelfs, dat meneer Čapek. Nu aan mij vraagt om het stokje van Dennis over te nemen. Ik was toevallig bij hem in de buurt op het moment dat hij het slechte nieuws te horen kreeg over zijn vriend, en hij greep die gelegenheid aan om mij om gebed te vragen. Blijkbaar acht hij Dennis als christen zo hoog, dat hij ervan uit gaat dat alle christenen zo zijn als Dennis. Wat een getuigenis is dat. Dennis moest eens weten wat zijn volharding nu, jaren na zijn vertrek, teweegbrengt. Hopelijk ontdekt hij dat nog een keer.
 
Ik vind het een grote eer om Dennis werk te mogen overnemen. Ik bid dat ik even trouw en bescheiden zal zijn als hij. Ik heb maar meteen gedaan wat Dennis ook deed: Onze kerk bidt nu ook, voor Dán en voor meneer Čapek. Dat hij niet te lang wacht met “een abonnement”.
 
 
(c) Foto gevouwen handen: Shutterstock.
 
 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

Uitgezonden door

Wij zijn uitgezonden door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. De roeping van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.