Weblog

Marya Heij

Zingen voor God

ill860

Ik heb twee redelijk gewone weken achter de rug. Geen bijzondere gebeurtenissen, en weinig dat afweek van de dagelijkse routine. De lessen voor de theologiestudenten gaan goed, en inmiddels zijn alle studenten aangekomen (de laatste kwam afgelopen donderdag aan). Alle nieuwe studenten hebben tijdens de wekelijkse donderdagse kerkdienst op de College een studiebijbel gekregen, die hen kan helpen bij het bestuderen van de bijbel en het voorbereiden van preken of overdenkingen. Hoewel de eerstejaarsstudenten nog maar een paar weken bezig zijn, lijkt het nu al een groep te zijn met veel potentieel op verschillende gebieden. Een aantal nieuwe studenten heeft tijdens het ochtendgebed al waardevolle overdenkingen gedeeld, sommigen lijken erg sociaal bewogen te zijn en we hebben ook een aantal nieuwe studenten die graag zingen.

Tijdens de kerkdiensten en ochtendgebeden wordt er veel gezongen. Hiervoor wordt een bundel gebruikt met voor de helft Arabische liederen en voor de andere helft Engelse liederen. Welke liederen in welke taal gekozen worden, hangt af van de zangleider en de student die altijd begeleidt op gitaar. De Engelse liederen variëren van de oudere klassiekers tot nieuwere liederen die ook in andere talen vertaald zijn. Om maar eens wat te noemen: Amazing Grace, O Happy Day, Welk een vriend is onze Jezus, Nader mijn God tot u, Dit is de dag, Hoe groot zijt Gij. Een aantal van de Engelse liederen behoort om het zo maar eens te zeggen tot de College-klassiekers. Bijvoorbeeld ‘To God be the Glory’, of een lied met de tekst voor het refrein ‘There is wonder working power in the precious blood of the Lamb’ (Er is wonderbaarlijke kracht in het kostbaar bloed van het Lam). Als er in de kerk of op de College avondmaal wordt gevierd, wordt dit laatste lied 9 van de 10 keer gezongen.

Zingen voor God


In de bundel staan ook allerlei liederen die van Afrikaanse oorsprong lijken te zijn. Dit zijn soms liederen waarin dezelfde tekst steeds herhaald wordt, met een aantal variaties. Bijvoorbeeld:
Couplet 1: God is so good, God is so good, God is so good; He’s so good to me.
Couplet 2: God cares for me, God cares for me, God cares for me; He’s so good to me.
Het eerste vers van een andere College-klassieker:
I have decided to follow Jesus,
I have decided to follow Jesus,
I have decided to follow Jesus,
No turning back, no turning back.
(Ik heb besloten om Jezus te volgen, nu ga ik niet meer terug)
In het begin vond ik al die herhaling wat eentonig, maar ik ben er nu aan gewend, herhaling is tenslotte ook iets dat in deze cultuur veel gebruikelijker is. En de studenten zingen graag de liederen die herhaling gebruiken, wat betekent dat deze liederen vaak met meer enthousiasme gezongen worden.

De Arabische liederen gebruiken af en toe beurtzang, vooral in de refreinen: de zangleider zingt één regel en de rest van de groep vult aan. Op een bepaalde manier geniet ik hier vaak meer van het zingen van de Arabische liederen dan van de Engelse liederen. Hoewel de meeste studenten en docenten de Engelse teksten prima kunnen zingen, heb ik het gevoel dat hun gevoel en geloofsbeleving past echt tot uiting komt in de Arabische liederen (of liederen in andere lokale talen). De intensiteit van de zang, mensen voelen zich vrijer om te bewegen, er wordt sneller meegeklapt of tweede stem gezongen, enzovoorts. Ook al begrijp ik vaak erg weinig van de teksten die ik dan zing, de manier van zingen geeft al een boodschap mee. Voor veel mensen hier zijn de Arabische liederen bekender, vooral voor de wat oudere generatie. Tenslotte wordt Arabisch in veel delen van Zuid-Sudan nog gebruikt in het dagelijks leven. Dus zing ik regelmatig teksten in het Arabisch; van een aantal veel gezongen liederen ga ik nu langzaam de betekenis kennen. Gelukkig is de tekst geschreven met gewone letters, en het helpt als de teksten Bijbelse namen gebruiken, die herken ik ook wel snel. En sommige Arabische liederen zing ik inmiddels ook makkelijk mee zonder de tekst voor me te hebben (zorgt soms voor verbaasde blikken van een aantal locals…).

Nog even heel wat anders. Een van de praktische uitdagingen die ik hier in Moyo tegenkom, is het internet. Ik heb twee opties om internet te hebben: wifi (op de College) of prepaid internet via een bundel die ik koop voor mijn telefoon. Het prepaid internet op mijn telefoon is vaak wel redelijk qua snelheid en aanwezigheid, maar als je emails verstuurt, nieuwsberichten leest en een paar berichten op Facebook bekijkt, raak je snel door de bundel heen. En steeds grote internetbundels kopen is uiteindelijk best duur. Maar vaak moet ik wel, omdat de wifi op de College erg onbetrouwbaar is. Het signaal is zwak en als veel mensen er gebruik van maken, wordt het internet alleen maar langzamer. Zo kan het dus gebeuren dat het versturen van een email met kleine bijlage meer dan een kwartier duurt. En zwaardere websites (bijv. nieuwssites, internetbankieren) worden vaak helemaal niet geladen.

Praktisch en onhandig dus. Maar ook vaak erg frustrerend in contact met Nederland. Skypen is geen optie omdat het internet daarvoor niet goed genoeg is. Als ik dat probeer, valt het geluid steeds weg en blijft het beeld voortdurend stilstaan. Whatsapp gesprekken met video lukken om dezelfde reden ook niet. Blijft over: Whatsapp bellen of gewoon bellen (maar dat is erg duur, naar het buitenland bellen). In de afgelopen weken duurde het soms een half uur voordat ik een aardige verbinding met mijn ouders tot stand had gebracht. En dat is soms heel erg vervelend, als je contact wilt hebben met thuis, en het lukt niet! Vooral vorige week baalde ik van het slechte internet. Op dinsdag 12 september overleed mijn oma, en op zaterdag was de rouwdienst. Die zou ik graag online gevolgd hebben, maar dat was vanwege de trage internetverbinding echt niet mogelijk… En in de afgelopen twee weken had het Caribisch gebied (waar mijn zus woont) te maken met een aantal zware orkanen. Het was voor mij steeds een uitdaging om informatie te krijgen, omdat nieuwssites te zwaar waren voor mijn internetverbinding. Op zulke momenten wordt je er meer mee geconfronteerd dat je erg ver weg zit dan meestal in het dagelijks leven. Het maakt me tegelijkertijd heel dankbaar dat de technologie er tegenwoordig wel is. En zonder technologie was deze blog er natuurlijk ook niet!

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

Uitgezonden door

Ik ben uitgezonden door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. Het verlangen van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij gaan leven zoals God het bedoelt. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor: