Zending Zuid-Soedan

Peter en Jeannette de Groot

Hoe houden we tieners bij de kerk?

ill860

Deze vraag speelt niet alleen in Nederland. Al meer dan eens stelden Zuid-Soedanese collega’s mij deze vraag. Al is de context van  jongeren in een vluchtelingenkamp totaal anders dan van jongeren in Nederland, ook hier denkt men na over deze vraag. En er wordt niet alleen nagedacht. Ik geef maar door wat we onlangs meemaakten, en mij aan het denken zette.

Nadat er in december een soort grote vakantiebijbelclub was gehouden in onze woonplaats voor kinderen uit het kamp, was het in januari de beurt aan tieners. Dat had ik al wel gehoord. De organisator belde mij op of ik een dagopening wilde verzorgen. Op de terugweg nodigde hij ons uit voor de afsluitende diploma-uitreiking. Dat had ik niet verwacht. Dat je als ‘blanke’ wordt uitgenodigd om een ceremonie op te luisteren, zijn we wel gewend. Ik bedoel dat ik totaal niet had verwacht dat er een heuse diploma-uitreiking zou zijn.

Deze tiendaagse conferentie was voor deze jongeren alles behalve vrijblijvend geweest. Navraag leerde dat de aanwezige jongeren geselecteerd (!) waren door hun predikant om naar deze conferentie te mogen. Het doel van deze conferentie is om jongeren die te oud zijn voor zondagsschool, maar te jong voor ander kerkenwerk, op te leiden voor bijbelkampen en ander kinderevangelisatiewerk. Dit gebeurt heel professioneel, met o.a. medewerkers die hiervoor speciaal uit Kenia komen.

Dit jaar zou een groep van 8 jongeren na 4 seizoenen een certificaat krijgen. Compleet met toga’s en baretten, zoals we dat wel kennen uit Amerika. De bisschop zelf zou de afsluitende kerkdienst (met avondmaal) verzorgen en de uitreiking doen.

Mijn eerste indruk was dat dit allemaal wat overdreven was. Ze zijn hier dol op ceremonies, toespraken en titels. Maar aan de andere kant zou je kunnen zeggen dat zo’n officiële ceremonie juist onderstreept dat wat we in het koninkrijk van God mogen doen alles behalve vrijblijvend is. Het is juist heel belangrijk, ja van levensbelang. En voor deze jongeren was dit een heel belangrijk moment in hun leven. Dat kon je aan alles merken.

Tegen de achtergrond van mijn eigen ervaring met tieners in de kerk in Nederland, denk ik dat we het geloof, kerkelijke betrokkenheid of noem het voor mijn part ‘discipelschap’, soms veel te vrijblijvend maken voor jongeren. Vooral niet dwingen, vriendelijk vragen of ze misschien een momentje… Juist omdat het zo belangrijk is, zouden we dat ook zichtbaarder moeten maken naar jongeren toe. Hoe dat zou moeten? Ik zie nog niet zo snel diploma-uitreikingen met toga’s en baretten in Nederlandse kerken. Maar toch, het zette mij in ieder geval aan het denken.
 
Peter de Groot

Reageer op dit artikel

Uitgezonden door

Wij zijn uitgezonden door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. De roeping van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.