Care4Malawi

weblog Rieneke & Gert van de Pol

Afscheid van Ekwendeni

ill860

De afgelopen maanden werd het steeds duidelijker: vruchtbaar samenwerken met de CCAP Synod of Livingstonia zit er niet meer in. Echt een forse teleurstelling: we hadden zó gehoopt dat we samen een goede weg vooruit zouden kunnen vinden. Maar het lukte niet, en dat was niet alleen voor ons, maar ook voor alle andere betrokkenen moeilijk.

Een ingrijpend besluit

Een ingrijpend besluit van de directie van de GZB dus: zendingswerkers uit Noord-Malawi terugtrekken. Toch hielp dat besluit ons tegelijkertijd ook. Misschien zijn we ongemerkt al meer Malawisch dan we denken… Hier is het namelijk heel gewoon dat je van het een op het andere moment wordt overgeplaatst. Dat gebeurt met dominees, politie-agenten, onderwijzers en met wie al niet meer. Als we dus vertellen dat de GZB heeft besloten om ons over te plaatsen naar Zuid-Malawi, dan roept dat eigenlijk bij niemand vragen op: zo gaat dat nu eenmaal in het leven. “OK, God geeft je nu dus iets anders te doen.” Sommigen zullen al niet eens willen zeggen dat ze het jammer vinden dat je vertrekt, want dan zou je maar laten blijken dat je het beter weet dan God: als dit Gods weg is, moet je die toch immers met vreugde gaan?

Afscheid nemen van zoveel mensen...

Hoe dan ook, na bijna drie jaar hebben we dus afscheid genomen van Ekwendeni: van ons huis, van ons werk en vooral van de mensen daar. Op vrijdag 8 november namen we afscheid in het ziekenhuis en op het kantoor van de Synode. Iedereen wist of snapte wel dat we voortijdig weg gingen. Velen wisten zich daar zichtbaar geen raad mee.
Vooral onze laatste zondag (10 november) stond in het teken van afscheid: ’s ochtends tijdens de Engelse kerkdienst, ’s middags in de kleinere kring van de afternoon prayer.
Met dat laatste bedoelen we de bijeenkomst die elke zondagmiddag om twee uur wordt gehouden met kerkleden uit je eigen buurt. Door uitgelopen afscheidsbezoeken van lieve Malawische vrienden waren we voor ons doen nogal aan de late kant: we kwamen rond half drie pas aan. Dat gaf echter niet. We werden extra hartelijk verwelkomd – niet alleen omdat het onze laatste keer zou zijn, maar ook omdat degene die de afternoon prayer zou leiden niet was komen opdagen . Dat kon Gert nu dus mooi doen! Hij kreeg een paar minuten de tijd om na te denken over het gedeelte dat hij zou gaan lezen en wat hij daarover wilde gaan zeggen. Hij koos het eerste deel van Openbaring 21, waar we lezen dat God zijn tent zal opslaan onder de mensen en onder hen zal wonen. Een link met ons wonen te midden van de mensen in Ekwendeni was gauw gelegd…
Over en weer volgden hartelijke afscheidswoorden en we deelden onze afscheidscadeau’s uit. Zoals de foto bovenaan laat zien waren onze broeders en zusters maar wat blij met ‘onze’ tassen…

Een laatste afscheid

De volgende ochtend laadden we al heel vroeg de laatste spullen in onze auto. Onze nachtwaker Emmanuël bleef langer dan normaal om ons uit te kunnen zwaaien. Toen het moment van vertrek aanbrak stonden ook onze tuinman Jeremiah en onze huishoudelijk hulp Ritah paraat. Ontroerend moment: we zijn met hen vertrouwd geraakt, en ons vertrek betekent voor hen simpelweg ook verlies van inkomen. Nog moeilijker was het afscheid van Christian, een 19-jarige studente verpleegkunde, die sinds april 2018 in onze tuin haar onderkomen had. Hoewel we met haar en haar familie verbonden zullen blijven, zullen we elkaar echt missen…

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

Uitgezonden door

Wij zijn uitgezonden door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. De roeping van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.