Care4Malawi

weblog Rieneke & Gert van de Pol

Muizen, Maïs & Markus 16

ill860

Vanaf maandag 6 maart verblijven we voor een week of vijf, zes in een klein dorp in Noord-Malawi: Kawaza, zo'n vier kilometer ten noorden van Bolero. We vinden onderdak in het gezin van ba Kondwani Mkandawire en ba Smeda Chiwone.
De bedoeling van deze periode vatten we het best samen met de volgende kernwoorden:
  • Taal - Chitumbuka leren.
  • Ontmoeting - Malawianen ontmoeten op de plek waar ze wonen en leven.
  • Cultuur - Thuisraken in de cultuur en levenswijze van mensen hier.
  • Kerk - De alledaagse praktijk van het kerkzijn in zo'n dorp ervaren.
Voor ons is dit een belangrijke periode. Rieneke zal in haar werk vaak op 'outreach' gaan, de dorpen rond Ekwendeni intrekken. Vaak zal ze dus in situaties terecht komen, die we nu van binnenuit meemaken. Gert gaat de kerk helpen om het bijbelstudieprogramma verder te versterken en uit te bouwen. Dat kan onmogelijk zonder gezien, gehoord en gevoeld  te hebben hoe de meeste mensen hier leven.
In onze blogs delen we iets van onze ervaringen.

De familie Mkandawire heeft al een tijdje last van muizen. Die lopen vooral ’s nachts op het dak van ijzeren golfplaten en dat maakt herrie. Misschien houdt dat hen uit de slaap, maar gasten uit Nederland wil je die overlast in elk geval besparen en hun komst is dan ook reden genoeg om in te grijpen. Dus leggen ze hier en daar voor de muizen een tomaat klaar waarin gif is verwerkt. Misschien zijn muizen ook in Malawi dol op kaas - alleen weten ze dat niet, want kaas is hier zo goed als onbekend. De muizen maken daar verder geen punt van en hebben hun smaak gewoon aangepast. Ze schijnen in elk geval dol te zijn op tomaten.

Tussen neus en lippen door vertellen ba Kondwani en ba Smeda ons welk gif ze daarvoor gebruiken: het chemische middel (een insecticide) dat ze in huis hebben om maïs gedurende langere tijd te bewaren. “De eerste drie maanden nadat je het middel aan de maïs hebt toegevoegd, kun je die niet gebruiken”, krijgen we te horen, “maar daarna is het geen probleem”. We weten niet wat we horen. We geloven onmiddellijk dat je geen acute klachten krijgt als je maïs gebruikt die drie maanden geleden met behulp van dit middel is geconserveerd. De levenservaring zal hen dat wel geleerd hebben. Maar we vragen ons af of dat echt kan: dat dit goedje na drie maanden helemaal niet meer schadelijk is voor je gezondheid? Vooral als je bedenkt dat men hier het hele jaar door het van maïs gemaakte sima eet: twee of drie keer per dag, als het even kan. Want als je geen sima hebt gegeten, heb je in het geheel niet gegeten.

We denken meteen aan het exorbitant hoge percentage Malawianen dat slokdarmkanker krijgt en daaraan overlijdt. Patiënten met deze ziekte zal Rieneke de komende jaren in haar werk regelmatig ontmoeten. Want helaas voert Malawi als het om slokdarmkanker gaat een wereldranglijst aan: ruim 23 van 100.000 mensen overlijden er aan – bijna vier keer zoveel als in Nederland… Zou dat misschien te maken hebben met het veelvuldig gebruik van het middel dat niet alleen helpt om maïs te bewaren, maar ook muizen kan doden? In Nederland zouden we met dit soort gedachten wellicht het zekere voor het onzekere nemen en ander voedsel op ons menu zetten. Maar hier valt er niet veel te kiezen.

Opeens horen we de zinsnede uit het gebed dat hier voor de maaltijd vaak wordt gebeden met andere oren: dat God door de kracht van de Heilige Geest alles wat ons in het voedsel zou kunnen schaden te niet zal doen. De mensen hier denken dan vast niet aan het chemische middel dat ze toevoegen aan hun maïs en gebruiken om muizen te doden, maar wij nu eventjes wel. En opeens lijkt de belofte uit Markus 16 relevanter dan ooit: “God zal hen die geloven met de volgende tekenen bijstaan: … zelfs vergif zullen zij drinken zonder er nadeel van te ondervinden.” (vers 17, 18).

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

  • H. Schreuder

    27 maart 2017, 09:59

    Bijzondere ervaring, hoe anders men elders denkt. Succes met alles.

Uitgezonden door

Wij zijn uitgezonden door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. De roeping van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.