Care4Malawi

weblog Rieneke & Gert van de Pol

Terug in Malawi

ill860

Sinds 1 april waren beide internationale vliegvelden in Malawi gesloten geweest. Begin september ging dat van Lilongwe weer open. Het vliegveld in Blantyre (nog geen kwartier rijden van huis) helaas nog niet. Toch werd het hoog tijd om weer plannen te gaan maken voor terugkeer naar Malawi.

Afscheid

Afscheid nemen is nooit leuk, en zeker niet als je zo’n halfjaar in Nederland bent geweest. Maar we kijken terug op mooie maanden. Het was (en is) natuurlijk een rare tijd voor iedereen, maar wat hadden we een prachtige plek in en rond de pastorie van Uitwijk.
Op donderdagmiddag 1 oktober reden we Uitwijk uit, op weg naar Rotterdam. Zes maanden lang mochten we de auto van onze oudste dochter Rienke gebruiken. Gaaf, maar die moesten we voor vertrek natuurlijk wel weer netjes inleveren. De nacht vóór ons vertrek sliepen we dus bij hen thuis.

Vlotte reis

De reis naar huis verliep prima. Eerst met de trein van Rotterdam Centraal naar de luchthaven van Brussel. Dat verliep vlekkeloos. Echt handig dat je – als je de goede vertrektijd kiest – niet hoeft over te stappen. Met de treinreis begon wel een uitputtingsslag: 22 uur achtereen vrijwel constant een mondkapje dragen. We hebben dat natuurlijk netjes gedaan, maar prettig is echt anders. Je moet er dus wat voor over hebben om weer thuis te komen…
Op onze vlucht van Brussel naar Lilongwe maakten we één tussenlanding (in Wenen) en moesten we één keer overstappen (in Addis Ababa).

Quarantaine

‘Quarantaine’ betekent ‘veertig dagen’. Dat woord gebruiken voor een periode van afzondering heeft een hele geschiedenis, die je desgewenst elders wel kunt opduikelen. Volgens de huidige Malawische regelgeving moet ieder die vanuit het buitenland Malawi binnen komt veertien dagen thuis in quarantaine. Da’s heel wat beter dan veertig, maar wel wat ongunstiger dan de huidige Nederlandse norm (tien dagen). Hoe dan ook: de GZB wil dat je je (op z’n minst) houdt aan de regelgeving ter plaatse, en dat vinden we een gezond uitgangspunt.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat de meeste Malawiërs dat echt overdreven vinden. Sommigen begrijpen niet eens, dat je ècht twee weken thuis blijft: als je je niet ziek voelt, waarom zou je dat dan doen? Bovendien hebben we uit Nederland zo’n mooi certificaat meegenomen, dat aantoont dat we negatief getest zijn…
Toen we aankwamen, wilde de tuinman/bewaker ons enthousiast en dus van dichtbij begroeten. Het kostte echt de nodige moeite om hem er in een paar seconden van te overtuigen dat hij afstand moest houden. We riepen nog net niet ‘Melaats!’ (dat had ook niks geholpen), maar zo voelde het wel…

Toch corona?

Toen we een paar dagen thuis waren, kregen we het bericht dat onze oudste dochter Rienke positief getest was op corona. Zoals gezegd: in haar huis hadden we de nacht vóór ons vertrek geslapen… Die positieve test kwam natuurlijk niet uit de lucht vallen. De ochtend van ons vertrek had ze ons al op grote afstand gehouden, omdat ze met keelpijn wakker was geworden. Bovendien had ze gehoord dat een collega – met wie ze een paar dagen eerder in één ruimte had gezeten – positief getest was.
Niet leuk, natuurlijk: dat ze positief getest was. Niet leuk voor haar, maar ook een beetje spannend voor ons. Hoewel we die laatste dag meer afstand van haar hadden gehouden dan ons lief is, weet je maar nooit.
De dagen verstreken, en gelukkig kregen we geen klachten. We zijn blij dat we de verleiding konden weerstaan om het met de quarantaine-verplichting niet zo nauw te nemen. Je wilt hier liever geen corona-patiënt zijn, en anderen besmetten lijkt ons al helemaal akelig…
Gelukkig viel het ook bij onze dochter (en bij haar man, die een paar dagen later ziek werd) mee. Na een aantal dagen van ziekte knapten ze weer helemaal op.

Verveling? Welnee!

In de quarantaine-tijd hebben we ons gelukkig niet verveeld. Tijdens onze afwezigheid heeft onze huishoudelijke hulp het huis een paar keer schoon gemaakt, maar toch was er op dat punt wel wat te doen. We leven hier in de droge tijd, en dus komt er gemakkelijk veel stof binnen waaien - en dat merk je. Rieneke heeft ook een prachtige klamboe genaaid voor het nieuwe bed dat vlak voor ons vertrek naar Nederland was bezorgd. Malaria is wereldwijd doodsoorzaak nummer twee (na tbc), en 90% van de sterfgevallen aan malaria vindt in Afrika plaats. Als je dat in gedachten houdt, en je bedenkt dat de meeste besmettingen ’s nachts plaats vinden, dan snap je hoe belangrijk het is om een goede klamboe te hebben, die de (malaria-)muggen bij je vandaan houdt…
Ook Gert hoefde zich deze weken niet te vervelen. Zo kostte het wat tijd om de printer weer aan de praat krijgen, na zes maanden stilstand. Maar het is gelukt! Ook heeft hij bijvoorbeeld veertien overdenkingen geschreven voor het GZB-dagboek Een handvol koren. Nee, niet voor de editie van 2021 (want die is al te koop – aanrader!), maar voor die van 2022. Hij heeft ervoor gekozen om bijna twee weken lang over Handelingen 6:1-7 te schrijven. Spannende, maar mooie exercitie…

De overdenkingen die Gert schreef voor de editie 2020 van het GZB-dagboekje Een handvol koren kun je inmiddels vanaf deze pagina downloaden. Ze zijn geschreven voor de weken vanaf Pinksteren en gaan over 'de vrucht van de Geest'.

Nummer negen: Maas

Onze (derde) dochter Hanna was hoogzwanger toen we Nederland verlieten. Natuurlijk hebben we wel even overwogen om pas na haar bevalling naar Malawi terug te keren. Maar omdat we niet de garantie kregen dat de geboorte uiterlijk op de uitgerekende datum zou plaats vinden, besloten we om niet langer te wachten en begin oktober terug te gaan. Daarbij hadden we ook het beleid in gedachten dat zich de afgelopen jaren haast als vanzelf ontwikkeld had: alleen rond de geboorte van de eerste proberen we in Nederland te zijn. In dit geval ging het om de tweede; vlak na de geboorte van zijn grote broer Pelle, in december 2018, waren we bij verrassing overgekomen…
Vrij vroeg in de ochtend van zondag 11 oktober ging de telefoon, en bijna meteen hadden we ook beeld: onze kleinzoon Maas Joshua was ruim anderhalf uur daarvoor geboren. De bevalling was voorspoedig verlopen, en moeder en zoon maakten het goed. Met de geboorte van Maas is de grote familiefoto (een Ixxi van 120 x 80 cm) die onze kinderen ons hadden meegegeven, al achterhaald voordat we hem hebben opgehangen. Maar afgezien daarvan zijn we enorm blij met de geboorte van ons negende kleinkind…

En nu…

In onze recente Nieuwsbrief hebben we uitvoerig geschreven over de politieke situatie in Malawi en over onze plannen voor de komende tijd. Dat zullen we hier dus niet herhalen.
De situatie rond het corona-virus is in Malawi op dit moment totaal anders dan in Nederland. Het aantal besmettingen is betrekkelijk gering. Geen tweede golf, zoals in Nederland – laten we hopen en bidden dat dat zo blijft. Het leven is hier in grote lijnen terug naar normaal. Grote winkels kom je alleen in als je bij de ingang je handen ontsmet en je een mondkapje draagt. Soms zetten ze ook een pistool tegen je voorhoofd, om je temperatuur te meten. In de minibusjes zitten minder mensen dan gebruikelijk, behalve in de spits. Bijna niemand draagt in de minibusjes een mondkapje. Omdat men gemiddeld minder mensen vervoert, zijn de prijzen per rit gestegen.
In het begin waren veel Malawiërs bang voor corona, maar dat is er inmiddels af. Het voelt nu meer als een van de ziekten waaraan je kunt sterven. Het aantal tot nu toe gerapporteerde corona-doden bedraagt 181, en dat is niet veel vergeleken met het aantal mensen dat hier jaarlijks aan malaria sterft: dat zijn er minstens 3.000. Het aantal sterfgevallen dat AIDS-gerelateerd is, wordt zelfs geschat op 13.000 jaarlijks. Daarnaast komen er ieder jaar zo’n 1.300 mensen om in het verkeer. Logisch dus, dat mensen corona niet als de grootste bedreiging van het leven ervaren . Ze horen in het dagelijks leven nu eenmaal zelden dat een familielid, vriend of bekende aan corona is overleden, terwijl ze regelmatig vernemen dat iemand bij een verkeersongeval is omgekomen of aan malaria is overleden…
En wij? We zijn al snel weer gewend. Elke avond is het al voor zes uur donker. Daar staat tegenover dat het 's ochtends om vijf uur al licht begint te worden. Vergeleken bij Nederland: vroeg naar bed en vroeg op. Ondertussen is de eerste regen al gevallen. Toch zal het nog wel een maand duren voor de regentijd gaat beginnen. De komende dagen zien er stralend uit. De hele dag zon, iets boven de dertig graden.
Ja, ja, we zijn terug in Malawi!

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

  • Cor Knijff

    19 oktober 2020, 09:17

    Gert & Rieneke ,
    Fijn voor jullie dat je je weer aan je roeping kan gaan wijden . Van harte Gods zegen toegewenst.
    Cor Knijff
  • IM.Bakker

    20 oktober 2020, 11:38

    Hallo daar in Malawi.Rieneke en Gert fijn dat jullie weer terug konden gaan ,maar wel schrikken he als je hoort dat 1 van de kinderen corona hebben.En een gerust stelling dat ze weer beter zijn.Ja het is belangrijk dat het Woord door gaat ,en er nog vele mensen zich er door gesterkt mogen weten,zeker in deze woelige tijd waar van alles gebeurd.Mogen jullie de gezondheid hebben om Gods werk voort te zetten.Even iets van mij zelf ,heb vorig jaar oktober een nieuwe linker schouder gekregen,en nu 13oktober zou de rechter schouder aan de beurt zijn geweest,maar door de Corona is dit verschoven,tot alles weer veilig is.En dan zijn m,n beiden knoeien m,n heup aan de beurt,maar dat zal nog wel even duren,want alles heeft z,n tijd nodig om te herstellen.Woon op Baredrecht in een twee kamer woning sinds vorig jaar juni.Mijn ex komt elke dag bij mij eten daar hij zelf niet kan koken,en zo hebben we nog steeds contact met elkaar.Miguel heeft op het ogenblik psychose en ziet ook soms dingen die er niet zijn ,Hij word begeleid door twee artsen,ik hoop dat hij snel hersteld hier van.met de jongens gaat het goed en ook met m,n twee klein dochters.Lois en Shevana..Zelf rij ik nu in een scootmobiel ivm mijn gezondheid.Rieneke en Gert ik wens jullie veel zegen toe in het werk waar je toe geroepen bent,groeten van mij Inge.

Uitgezonden door

Wij zijn uitgezonden door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. De roeping van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.