Samen leren in Nicaragua

weblog Wim & Anke Poldervaart

Ondergedompeld worden

ill860

Misschien een vreemde titel, maar deze week werden we op twee manieren met het thema ‘onderdompelen’ geconfronteerd. Letterlijk en figuurlijk!
De ene keer met betrekking tot de doop en de andere keer naar aanleiding van gesprekken met predikanten die in de kerk wonen.
Deze week willen we over de doop schrijven van  de 2 jarige Kesía en de 16 jarige Lady in een baai bij de Stille oceaan bij het dorpje San Juan del Sur en volgende week over het ondergedompeld worden in het kerkenwerk.

“Het was vanmorgen (zondag 30 maart) al vroeg dag. Er was een doopdienst gepland. Omdat het redelijk ver was, had men een bus gehuurd. De dienst en de doop werden in de baai van het stadje San Juan del Sur aan de Stille Oceaan gehouden. Om kwart voor negen begon de dienst en uit volle borst werd gezongen ‘laten we de Heere danken voor Zijn liefde’.
De dienst werd door verschillende mensen geleid. Een van de kerkleiders leidde de dienst, een van de predikanten stelde de vragen (7 stuks) en andere verzorgde de preek. Voor die tijd was Wim gevraagd de doop te doen, maar persoonlijk vinden we dat de doop door de eigen predikant gedaan moet worden, omdat die een pastorale relatie met de dopeling en zijn/haar familie heeft en ook de voorbereiding heeft verzorgd.
Of Wim dan wel wilde helpen. U zult denken ‘helpen?’ Dit betekende niet het briefje met de namen vasthouden, maar de dopeling bij de onderdompeling, die in dit geval achterover plaatsvond, te ondersteunen. Achterover dopen wil hier zeggen: afhankelijk zijn van anderen, ofwel van de Ander. Zo werd Lady gedoopt. En ze wist wat afhankelijkheid betekende. De laatste dagen waren er heel wat gesprekken geweest met haar ouders, die eerst niet wilden dat ze gedoopt werd, later wel en toen wilde moeder niet. Uiteindelijk mocht ze wel. Er daar sloot het water boven haar hoofd als teken van het afdalen in de dood, maar met een stralende lach kwam ze boven water: gewassen en levend!

 










Toen was de kleine Kesía aan de beurt. Ze droeg geen doopjurk, maar een reddingsvest.
Iemand schreef als reactie: safety first! Om over na te denken….


Haar moeder stond aan de kant op zo’n 30 meter afstand (..) en haar vader hield haar vast!
‘Neemt u Kesía over”, was de vraag van de predikant. Voorzichtig gaf Wim aan dat het ter doop houden van Kesía niet zijn taak, maar de taak van de ouders was. Gelukkig werd dat direct begrepen en de moeder van Kesía, die inmiddels erbij was gekomen, nam haar in de armen. Dit keer geen onderdompeling. Dat zou ook niet gaan met het reddingsvest en de golven. De hand van de predikant ging het water in en ze werd gedoopt in de naam van de Vader, en de Zoon en de Heilige Geest.

Een letterlijk stralende dag!
 
 
 
 
 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

Uitgezonden door

Wij zijn uitgezonden door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. De roeping van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.