Burger van het Koninkrijk van Jezus

Johan, Elbert en Niek Smelt maken al van jongs af aan muziek. Dat begon al in Peru, waar ze opgroeiden doordat hun ouders door de GZB waren uitgezonden. Hoe kijken ze terug op hun kindertijd? En wat heeft het hen gebracht? Elbert, leadzanger van Trinity, vertelt.

Wat vind je ervan dat je op 4 juli een concert mag geven op het jubileumevent van de GZB?
“Je begrijpt: ons leven is sterk gevormd door de jaren die onze ouders in Peru werkten. Daarom voelen we ons nog altijd verbonden met de GZB.

Onlangs zijn we weer in Peru geweest om muziek te maken, op allerlei plekken en in verschillende kerken. Ons leven lang zullen we ons verbonden voelen met het land en de broeders en zusters daar. Het is mooi om mét elkaar, ook met de GZB, boodschappers te zijn van het koninkrijk van vrede en hemels feest. Ook als missionkids en muzikanten.”

Hoe oud was je toen je in Peru woonde en welke herinneringen heb je daaraan?
“Mijn broer Johan, onze gitarist, was één jaar toen mijn ouders naar Peru gingen. Zelf ben ik geboren in Lima, tijdens hun eerste werkperiode. Het schijnt linke soep te zijn geweest. Er was een avondklok vanwege het geweld van de guerrillabeweging Lichtend Pad. Maar doordat mijn vader in de taxi met een wit hemd zwaaide naar de patrouilles, haalde mijn moeder op tijd de kliniek.

Al gauw kwam drummer-broer Niek ons versterken en groeiden we als drie witte jochies op in een volkswijk in Lima. We gingen daar ook naar school. Die school was opgericht door mijn ouders, omdat daar behoefte aan was in die wijk. ’s Ochtends liepen we in uniform naar school en in de middagen gaf onze moeder ons les. We spraken vloeiend Spaans en leerden Peruaanse muziekinstrumenten bespelen. Jongeren uit de kerk gaven ons les en kregen daarvoor in ruil een studiebeurs van mijn ouders. Een mooie win-winsituatie!

In het laatste jaar kregen we er twee adoptiezussen bij: Rosa en Mirjam.

Wat ik mij nog het beste herinner is het heerlijke eten uit Peru en alle ‘cariño’: de warme liefde van alle mensen om ons heen. En natuurlijk de prachtige trips naar het binnenland: de bergen van de Andes en het groen van het oerwoud. Lima was vies en lelijk, met veel straatkinderen, overal vuilnis en nauwelijks groen. Al jong heb ik veel armoede gezien. Ik besloot toen: ik word dokter en kom terug om te helpen. Dat dokter worden is gelukt, maar de muziek bracht me uiteindelijk op een ander spoor.”

"Ons leven lang zullen we ons verbonden voelen met Peru en de broeders en zusters daar. Het is mooi om mét elkaar, ook met de GZB, boodschappers te zijn van het koninkrijk van vrede en hemels feest. Ook als missionkids en muzikanten.”

Hoe kijk je nu naar de keuze van je ouders om als zendingswerkers naar Peru te gaan?

“Als iets moois. Het is interessant om terug te kijken: hoe het Evangelie hen inspireerde. En dat ze als nogal ‘links’ werden beschouwd, omdat ze een jakobus-geloof hadden. Het is mooi dat het werk met broeders en zusters uit Lima tot bloei kwam: nog steeds draaien de scholen en kerken die in die tijd zijn opgezet. Als wij nu naar Lima gaan, is alles anders dan in onze kindertijd. En toch is er ook veel herkenning.

Zoals veel missionkids vond ik het wel moeilijk dat alles wat ik deed niet zo ‘groots’ voelde als wat mijn ouders hadden gedaan. Van dat soort gedachten wil m’n moeder natuurlijk niets weten. Dan zegt ze: ‘Het is nu een heel andere tijd!’ Of ze laat me zien dat het in het volgen van Jezus gaat om het ‘hier en nu’, om met Zijn ogen te kijken: zoekend naar vrede, verbintenis en vreugde voor iedereen. Waar ook ter wereld.”

Heeft Peru nog altijd een speciaal plekje in je hart?
“Zeker! Eenmaal terug in Nederland hebben we als missonkids allemaal de schone taak iets moois te doen met zo’n gekke jeugd. Dat valt niet mee. Je bent voor altijd wereldvreemd én tegelijk wereldwijs. Je kijkt anders naar de samenleving. Dat kan ook wel eens eenzaam zijn. Of frustrerend. Het gedroomde thuisland Nederland valt tegen en het achtergelaten land lonkt in al z’n kindernostalgie. Ik denk dan altijd maar: ‘Ik ben burger van het Koninkrijk van Jezus’…”

Ook Trinity is van de partij op het jubileumevent

Elbert: “We hebben leuk nieuws: met Trinity Wereldwijs, dus samen met onze kinderen, gaan wij optreden op de grote GZB-dag op 4 juli. Als er een jubileum is, als er wat te vieren valt, dan zijn wij natuurlijk van de partij.”

Ik ben erbij!