Ik geloof, ik deel | Jongerenreis Albanië - Monster | 4

Dag 7
Lees onze reisverhalen!

Reisverslag | Albanië – Dag 7: 

Vrijdag 1 mei 2026:
Lieve allemaal, De laatste dag is aangebroken 😕 

Gelukkig mochten we een uurtje langer slapen en werden we heerlijk wakker met een zonnetje in ons gezicht en fluitende vogels.🐦 Om 8.30 uur hadden we ontbijt: twee verschillende soorten börek, één met kaas en de ander met spinazie. We hadden ook nog wat botermelk gekregen, maar daar trokken de meesten wel een vies gezicht van.🤢

Na het ontbijt namen we afscheid van de mensen in het restaurant, die de hele week voor ons hadden gezorgd met maaltijden die wij lekker vonden en typisch Albanees eten.
 Na het ontbijt deden we met een paar mensen een Bijbelstudie over Openbaring 7. Het ging over de hemel, over hoe je denkt dat de hemel eruitziet en eigenlijk raak je daar nooit over uitgepraat.

De bouwmannen en -vrouw gingen gelijk na het eten verder bouwen, want er moest nog veel worden afgemaakt en de puntjes op de i gezet worden. Ze hadden vandaag namelijk het dak afgewerkt, de badkamer betegeld, kozijnen geplaatst, alles opgeruimd en alles geschilderd, met behulp van de andere meiden en jongens van het team 💪🏻 Ook is al het beton gestort met hulp van twee Albanezen. Zo hebben ze alles net op tijd kunnen afronden voor de drie bewoners. De buurtbewoners zijn nu weer blij dat de rust is teruggekeerd en kunnen nu genieten van wat stroopwafels.
De rest van de groep ging na de Bijbelstudie het huis en de kerk schoonmaken. Ook zijn we flyers gaan uitdelen voor de avond, want er was in de avond in de kerk een ontmoeting met jongeren uit de buurt. Aan het eind van de middag gingen we in twee groepen op huisbezoek en hebben we per gezin twee tassen met eten en levensmiddelen gegeven. Het was super bijzonder om te zien. Hieronder staat een stukje van wat de groepen hebben gezien. We kwamen aan bij een kinderziekenhuis dat er op het eerste gezicht best prima uitzag: het was schoon en rustig in de gangen. Maar toen we bij het kamertje kwamen van het gezin waarvoor we kwamen, schrokken we van wat we zagen. Het was een klein kamertje met drie ziekenhuisbedden, waar een gezin leefde: een vader, een jongetje van zeven en een meiden tweeling van vier jaar oud. De tweeling deelde één bedje. Ze zagen er allemaal erg uitgeput en zwak uit. Het verhaal waarom ze in het ziekenhuis terecht zijn gekomen is ook bizar. 

De vrouw van de man is, toen de meiden vier maanden oud waren, weggelopen en had al hun geld meegenomen. Ze weten niet waar ze is. De oma van de kinderen zorgde voor hen, maar zij is een paar weken geleden overleden. Daardoor moest de vader alleen voor de kinderen zorgen, maar dat lukte hem niet goed. Ze leven ongezond en hebben daardoor een heftige griep opgelopen, waardoor ze allemaal aan het infuus liggen. We hebben voor de familie gebeden en zijn daarna teruggegaan. We willen jullie vragen om ook voor dit gezin te bidden. We namen tassen met eten mee, die we aan de bewoners gaven. Daarnaast gingen we met hen in gesprek en mochten we ook voor hen bidden. Het was erg indrukwekkend om te zien hoe en waar de bewoners wonen. 2

Bij verschillende huizen waren nog steeds beschadigingen zichtbaar door de overstromingen van een aantal maanden geleden. De gezinnen hebben nog veel hulp nodig bij het renoveren van hun huizen. Ze krijgen gelukkig wat hulp van de kerk in de buurt, maar dat is nog niet genoeg. Zouden jullie voor deze gezinnen willen bidden? Na de huisbezoeken gingen we voorbereidingen treffen voor vanavond: de Youth Buzz! We hebben sandwiches gemaakt en alles klaargezet. Om 18.00 uur begon de Youth Buzz, met eten, worship, spelletjes en dans, waar we de hele buurt voor hadden uitgenodigd. Het was supergezellig om zo nog even de hele gemeente te zien. Suze en David hebben hun getuigenis gedeeld en Gerco vertelde nog wat over onze reis. 

 Daarna gingen we nog een ijsje halen en kwamen we nog wat Albanezen van de kerk tegen, dus konden we goed afscheid nemen. Met elkaar hebben we nog even een drankje gedaan en zijn we naar ‘King Kebab’ geweest. Het was een geslaagde laatste dag waarbij er nog heel hard is gewerkt en de laatste beetjes energie echt volledig zijn gegeven.

Liefs vita in actie💕

Reisverslag | Albanië – Dag 8:

Zaterdag 2 mei 2026
Terugreisdag