Zendingsreis Indonesië

De onvergetelijke zendingsreis
van ds. Bert-Jan Mouw

Zeven bijzondere reizen laten zien hoe Gods vuur wereldwijd én dichtbij blijft branden. De verhalen en ervaringen vormen de rode draad door alle activiteiten in het jubileumjaar. Op deze pagina vind je alle informatie over de reis van Bert-Jan Mouw naar Indonesië.

Predikant Bert-Jan Mouw bezocht Sulawesi in Indonesië, de plek waar 125 jaar geleden het werk van de GZB begon. Samen met oud-zendingswerker ds. Bas Plaisier ging hij in gesprek met kerkleiders van de Gereja Toraja. Aan de hand van drie thema’s – verwondering, verlegenheid en verlangen – ontstond een indrukwekkende documentaire over Gods trouw en zending door de jaren heen.

Meer weten

Persoonlijke reflectie op de reis:

Wat heeft jou tijdens deze reis het meest geraakt?

Bert-Jan: "In de voorbereiding op de reis stonden we stil bij de donkere kant van de geschiedenis. In Indonesië heeft Nederlandse inbreng van overheidswege ook veel afgebroken. We konden ons levendig voorstellen dat die geschiedenis ook een kritische houding zou geven als je met mensen terugkijkt op de zendingsgeschiedenis. We hebben in vragen en gesprekken geprobeerd ruimte te geven aan die gevoelens. Toch overheerste aan alle kanten dankbaarheid. De Torajakerk nu ziet haar huidige gemeenteleven als directe vrucht van het zendingswerk dat er mocht zijn. Rond ons jubileum spreken ze die dankbaarheid graag uit. Ze waren trots dat we er waren. Die dankbaarheid bemoedigde ons."

Hoe heb je Gods trouw gezien in het land en in de mensen die je ontmoette?

"Het mooie van ergens naartoe gaan is dat je meer mogelijkheden hebt om verdieping aan te brengen in verhalen. Bas (hij woonde er vroeger) en Laurens Jan (hij woont er nu) waren 'mijn' stemmen vanuit vroeger en vanuit vandaag. Met hen bezochten we veel plekken en ontmoetten we veel mensen. Dan krijgt een verhaal verschillende lagen. Je ziet ook wat er misging. Je hoort ook wat pijn deed. Je bezoekt ook een begraafplaats waar GZB'ers liggen begraven, inclusief kleine kinderen. Lang niet alles ging goed, het was niet altijd mooi. En toch is er nu dankbaarheid voor en in de kerk daar. God zegende een geschiedenis van menselijke gedoe en deed er Zijn werk mee. Trouw!"

Wat nam je mee naar huis — voor je geloof, je werk of je gemeente?

"Rondlopend in de geschiedenis van de GZB die leeft tot op de dag van vandaag dacht ik: het kan bemoedigen om je meer bewust te zijn van je eigen geschiedenis. Wij zien de kerk vaak vooral zoals die is vandaag. We kunnen vastlopen in hoe het de komende jaren zal gaan. Er rust een last op onze schouders en daar willen we wijs mee omgaan. Maar misschien is het soms ook goed om terug te kijken. Om weer even meer te zien hoeveel ons gegeven is, hoe God ook ons het Evangelie toevertrouwde en hoeveel bewegingen Hij in gang zette om ook ons op het oog te hebben. Trouw betekent ook: als Hij er gisteren was, zal Hij er ook morgen zijn. Laten we wat vaker terugkijken - om zo met vertrouwen vooruit te zien."