Jan en Wilma van Doleweerd
Het gezin als kleine kerkplanting
Hoe vind je als gezin een goede balans tussen het werk in de kerk en het leven thuis? Tijdens een ontmoeting met vrouwen van predikanten en missionair werkers in Colombia hoorde Wilma van Doleweerd hoe moeilijk dat soms is. Wie zorgt er voor het gezin als de kerk zoveel tijd en aandacht vraagt?
“Moet ik alweer mee naar de kerk? Ik heb er geen zin in. Ik wil thuisblijven.” Diego kijkt zijn moeder aan. Zij zucht. Kon ze zich maar in tweeën delen, maar dat gaat niet. Veel tijd om te praten heeft ze ook niet, want over een halfuur begint de dienst.
Dit is een van de verhalen die werden gedeeld als we met zo’n veertig vrouwen in San Pedro de Urabá in gesprek zijn. Het zijn de echtgenotes van ijverige gemeenteleden, predikanten en missionair werkers.
Een eigen bediening in het Evangelie
Hier in Colombia noemen ze mij, als vrouw van Jan, ‘pastora’. Zo wordt de vrouw van een predikant aangesproken. Maar ben ik ook ‘pastora’? Ik heb liever dat ze me gewoon ‘Wilma’ noemen. Ik heb immers niet de roeping om pastor te zijn; die heeft Jan. Ik heb mijn eigen bediening in het Evangelie.
Over dit soort zaken spreek ik met de vrouwen van predikanten en missionair werkers. Het rolpatroon is in Colombia namelijk traditioneel. Dat betekent dat de vrouw vaak onvoorwaardelijk meegaat met haar man. Maar veel vrouwen zuchten daaronder. Soms zelfs zozeer dat hun eigen geestelijk leven met God eronder gaat lijden. De man is dan voor tweehonderd procent bezig met het werk in de kerk, terwijl zij het gezin runt en de kinderen opvoedt. En in de kerk wordt van haar verwacht dat ze bij alle activiteiten aanwezig is.
Als het kerkelijk werk ten koste gaat van het gezin
Ook tijdens deze ontmoeting hoorden we weer verdrietige verhalen. Vrouwen die niet weten waar hun eerste verantwoordelijkheid ligt: thuis of in de kerk. De hele dag proberen ze te doen wat er van hen verwacht wordt. Aan het einde van de dag voelen ze zich schuldig, omdat ze niet genoeg aandacht aan de kinderen hebben kunnen geven, niet met hun echtgenoot hebben kunnen praten en tijdens de vergadering in de kerk maar half aanwezig konden zijn, omdat de kinderen er steeds tussendoor liepen.
“De kerk mag niet in de plaats van het gezin komen en ook de vader moet er zijn voor zijn vrouw en kinderen.”
We dachten met elkaar na over de hoge roeping van echtgenote en moeder. Hoe belangrijk is die taak voor het gezin! Maar we spraken ook over het feit dat de kerk niet in de plaats van het gezin mag komen en dat ook de vader er moet zijn voor zijn vrouw en kinderen.
Maar hoe maak je dit probleem bespreekbaar met je man en in de gemeente? Dat vraagt best moed. Daarom was het fijn dat we deze dag samen met de kerkenraad, gemeenteleden en hun vrouwen bij elkaar waren. We hopen dat ze hierover met elkaar in gesprek blijven en grenzen durven te stellen aan het werk van mannen en vrouwen in de kerk wanneer dat ten koste gaat van het gezin.
Is het gezin immers niet een kleine kerkplanting?
Over Jan en Wilma
Wij zijn Jan en Wilma van Doleweerd. Ruim dertig jaar geleden werkte God in ons het verlangen om samen dienstbaar te zijn in Zijn Koninkrijk. En dat verlangen is nooit meer verdwenen. Evangelisatie, onderwijs en zorg werden de kernwoorden van ons leven. In januari 2024 zijn we uitgezonden naar Colombia vanuit de PKN Langbroek.
